Tag Archives: afternoon tea

Te yn Claridges

1 Gor

Dwi mond angen yr esgus lleiaf i fynd am afternoon tea, ac felly gyda dwy ffrind o Gaerdydd yn dod lawr i aros am y penwythnos, beth gwell i’w wneud na mynd i dre i siopa ac wedyn mynd am de ar ddiwedd y dydd.

Mae yna gymaint o lefydd yn Llundain i fynd i gael te, ond roeddwn i eisiau mynd a’r genod i Claridges, gan mai nhw oedd wedi ennill gwobr y tea guild am y te gorau yn Llundain y flwyddyn hon.

Nawr fel gwnes i sôn mewn blog arall roedd rhaid bwcio’r bwrdd fisoedd o flaen llaw, felly roeddwn i wedi bod yn edrych malen am y penwythnos yma ers peth amser. Ond gyda’r te yn costio £50 yr un (gyda service charge o 12.5% ar ben hynny) roedd genai ddisgwyliadau uchel iawn. Ond dwi’n falch o ddweud na chefais i fy siomi.

Roeddwn wedi bwcio bwrdd am hanner awr wedi pump, ac efallai eich bod chi’n meddwl bod hynny bach yn hwyr am baned a chacen, ond roedd yn hyn yn bwrpasol, fel ein bod ni yn ddigon llwglyd i wneud y mwyaf o’r danteithion, ac fel nad oedd angen swper arnom wedyn, ar ôl gwario cymaint!

Felly beth oeddem ni’n ei gael am £50?

Wrth gwrs roedd yna ddewis helaeth o de, ac fe es i am y Claridges royal blend, a dwn i’m faint o baneidiau wnes i yfed, paned dda!

Roedd ganddyn nhw fwydlen arbennig ar gyfer wimbledon felly ar ben y te arferol roeddem ni’n cael gwydraid o champagne rose a phlât o fefus a macarons mefus. Fel da chi’n gwybod dwi’n ffan MAWR o macarons ,ac roedd y rhain ymysg y gorau dwi wedi’i gael, dwi’n glafoeri rwan wrth feddwl amdanyn nhw.

Nawr fe fuaswn i wedi bod yn hapus efo hynny, ond roedd yn a lot mwy i ddod. Fe gawsom ni blât o frechdanau, dewis reit glasurol – samwn wedi’i fygu, wy, ciwcymbr, coronation chicken a ham. Roedd yn amlwg eu bod nhw wedi cael eu gwneud yn ffres ac roedden nhw mor neis fe gawsom ni blât arall.

Nesaf wrth gwrs oedd y sgons, dau fath, un efo cyrens ac un efo afal. Roedden nhw’n ysgafn iawn ac yn gynnes ac roedd y ‘tea-infused jam’ yn odidog.

Wrth edrych nôl mae’n anodd meddwl y gallem ni fwyta mwy ond dyna wnaethom ni, gydag ystod o gacennau a pastries i orffen. Y gorau gen i oedd y darten afal a’r gacen caws lemwn.

Ond nid dim ond y bwyd a’r te sy’n bwysig pan fyddwch chi’n cael afternoon tea, mae’r llestri maen nhw’n eu defnyddio, y stafell yr ydych ynddo a safon y gweini i gyd yn ychwanegu at y profiad.

Mae gwesty Clardiges yn hyfryd, ‘old school glamour’ go iawn. Mae’r ystafell fwyta yn reit fawr ond wedi ei rannu yn ddwy, sy’n wgneud iddo deimlo yn lot llai, ond mewn ffordd neis. Mae’r ystafell edrych yn reit art deco, mae yna lot o arian a drychau mawr ar y waliau – da chi’n gallu dychmygu eich hunain mewn rhaglen poirot!

Mae’r llestri maen nhw’n eu defnyddio yn hyfryd hefyd, streipiau gwyrdd a gwyn gydag ymyl arian, sy’n cyd fynd gydag addurn y stafell. Ond fy hoff beth i oedd y bocs bach arian yn dal y siwgr – hyfryd!

Roedd y staff gweini yn arbennig hefyd, doedd yna ddim snobyddiaeth o gwbl ac roedden nhw’n ein hannog ni i gymryd mwy o frechdanau a mwy o gacennau, rhywbeth sydd yn ennill ychydig o bwyntiau ychwanegol iddyn nhw yn fy marn i.

A cyn gadael fe gawsom ni anrheg, dau siocled hyfryd mewn bocs bach del,  i fynd adref gyda ni. Diwedd perffaith i bnawn perffaith. Sori does genai ddim byd gwael i ddweud am y lle, mae’r tea guild yn amlwg yn gwybod beth maen nhw’n siarad amdano!

Afternoon Tea

16 Meh

Dwi wedi sôn o’r blaen fy mod i wrth fy modd efo afternoon tea, be well na phryd sy’n seiliedig ar baneidiau o de, lot o gacennau, a falla gwydraid bach o champagne?

Cyn dechrau rhaid fi ymddiheuro am ddefnyddio’r seaseneg, afternon tea drwy’r amser, ond dyw te prynhawn rhywsut ddim yn cyfleu’r un fath o beth i fi. Mae afternoon tea yn rhywbeth crand i’w gael mewn gwesty efo brechdanau bach a chacennau wedi eu gosod mewn tiers ar stand cacennau, tra bod te prynhawn yn atgoffa fi o rich tea a sgwash yn nhŷ Nain.

Beth bynnag fo’rr gair cywir, mae gen i ffrindiau yn dod lawr i aros ar y penwythnos a dwi wedi bwcio afternoon tea i ni yn Claridges. Roeddwn i ar dân eisiau mynd i’r Langham ond hyd yn oed rhyw ddau fis yn ôl roedd hi’n amhosib cael bwrdd, felly roedd rhaid setlo am Claridges. Nawr dwi’n dweud setlo, ond dyma’r lle gorau yn Llundain i gael afternoon tea ar hyn o bryd yn ôl y Tea Guild, gan eu bod nhw wedi ennill ‘The Tea Guild’s Top London Afternoon Tea 2011’

Ond dwi’n edrych ymlaen yn fawr, yn enwedig gan eu bod nhw’n gweini afternoon tea arbennig ar gyfer Wimbledon, gyda gwydraid o champagne rose, mefus a macarons. Iym!

Wrth gwrs fe fydd yna adolygiad ar y blog cyn gynted â phosib.

Mae yna nifer o westai eraill yn Llundain sydd ar fy rhestr afternoon tea, pob un ohonyn nhw wedi derbyn clod gan y Tea Guild.

Y Dorchester

Athenaeum – maen nhw’n gwneud te sy’n defnyddio mêl o Regents Park ar hyn o bryd, ond roedden nhw’n gwneud un gyda macarons laudree (hollol gutted fy mod i wedi methu hwnna gan fy mod i’n caru macarons.)
Landmark – sy’n gwneud afternoon tea siocled (be well?)

Sanderson – am eu mad hatters afternoon tea, sy’n seiliedig ar stori alice in wonderland ac yn edrych yn hollol boncyrs.

Hyatt Regency hotel – sy’n gwneud Churchilian afternoon tea, ac yn lle brechdanau ciwcymbyr da chi’n cael potted shrimp, mini shepherd’s pies neu pwdin efrog bach efo cig eidion wedi’i .

Ond ar dop y rhestr mae’r Langham – dwi eisoes wedi cael cinio yn y bwyty sy’n cael ei redeg gan Albert a Michel Roux Jr ac roedd o’n odidog. Nawr fuaswn i wrth fy modd yn mynd i un gwahanol bob penwythnos ond mae afternoon tea yn y llefydd yma yn costio £30-£50 y pen felly tydio ddim yn rhywbeth i’w wneud bob wythnos. Ar ben hynny  mae’n rhaid bwcio wythnosau os nad misoedd o flaen llaw i gael bwrdd ar y penwythnos. Ond os dwi’n bwcio rwan dwi’n siwr allai gael bwrdd yn y Langham ar gyfer fy mhenblwydd ym mis Hydref, os oes angen esgus am afternoon tea, mae hwna yn sicr yn un!

Hendricks High Tea

20 Ebr

Dwi di bod am ddau ‘afternoon tea’ yn ddiweddar, roedd un yn ofnadwy ac un yn anhygoel – dwi bron a dweud y gorau dwi wedi’i gael hyd yn hyn.

Afternoon tea ydi fy hoff bryd i, hynny yw os ydio’n cyfri fel pryd. Fe fuasai’n well gennai fynd allan am de a chacen a brechdanau bach nag am swper neu ginio crand.

Hyd yn hyn y te gorau i fi gael, o bell ffordd, oedd yn y Lanesborough – dewis anhygoel o de oedd yn cael ei weini mewn tebot arian go iawn gan sommelier te, brechdanau a chacennau hyfryd a gwasanaeth penigamp. Ac mae’r gwesty ei hun yn hyfryd hefyd, felly tan rŵan doeddwn i ddim wedi canfod afternoon tea arall oedd yn gallu ei guro.

Ond wedyn fe ddois i ar draws adolygiad o’r Hendricks High Tea yn Hush. Bwyty a bar cocktail oddi ar New Bond Street ydi Hush felly roedd y profiad ychydig yn wahanol i fynd am de mewn gwesty mawr crand, ond fe gefais fy siomi ar yr ochr orau.

Yn lle gweini champagne efo’r te mae Hush yn gweini cocktails gin Hendricks. Nawr os nag ydych chi wedi trio gin Hendricks, ble da chi di bod, mae o’n hyfryd, gin efo hint o giwcymbr, be well!

Roeddem ni’n eistedd mewn stafell fwyta fach, reit breifat, ar y llawr cyntaf ac roedd y te yn cael ei weini mewn llestri Hendricks arbennig. Dwi wrth fy modd efo nhw, a fyswn i’n caru cael set fy hun adref.

                                                                                  Roedd y bwyd yn hyfryd, roedd yna nifer o frechdanau (salmon, wy, ciwcymbr a chyw iâr ac afocado ar fara poilâne) a sgons cynnes efo jam mefus, rhosyn a gwsberis a blodau ysgaw. A’r ‘piece de resistance’ oedd y detholiad o macarons – 6 blas gwahanol o salted caramel i pistachio – llawer gwell na’r cacennau bach da chi fel arfer yn ei gael a’r maint perffaith ar ol yr holl fwyd arall.

Ond y peth gorau am y te oedd y cocktails. Roedd yna ddewis hir a gwahanol iawn, ac yn y diwedd fe es i am y Royal Lady a fy nghariad johny am y Hush Wolfsberry. Ges i’r cocktail anghywir i ddechrau, ac er nad oeddwn i wedi sylwi ond fe ddaeth y gweinydd a’r un cywir draw yn fuan iawn, felly ges i ddau gocktail am bris un!

Roedd y Royal Lady wedi ei wneud efo Hendricks, Grand Marnier, ciwcymbr wedi ei garameleiddio a cinnamon ‘caviar’. Roedd y cocktail yn hynod gryf ond lyfli ac roedd y cinnamon caviar yn ddiddorol, ond do’n i’m yn rhy siŵr o’r texture – fatha bwyta penbyliaid!

Roedd yr Hush Woolfsberry yr un mor potent ac wedi ei wneud efo Hendricks, petalau rhosod, mwyar Goji a liqueur Goji.

Ar ôl cael dau cocktail roeddwn i’n reit hapus yn gadael, ond fyddai’n sicr yn ôl yn fuan, ac am £24.75 yr un am y te a’r cocktails, mae’n fargen i gymharu â rhai o westai Llundain – fyddai’n talu £50 am de yn Claridges fis Mehefin!

A ble oedd y te ofnadwy? … Gwesty St Brides. Gwasanaeth ofnadwy, brechdanau sych, te o fagiau te a chacennau di-ddim. Hynod siomedig ac am bris tebyg i’r te yn Hush. Dwi’n gwybod ble fydd yn cael fy arian i eto!